Yatlavlar

Karğaday süyünüş bolup
Astuvgan özü aytar
Baa dünyadan zat kalmay,
Kalmıklardan kaşalmay
Kaldav menım nogayım ay

Orakşıdan külkü alıp,
Odunşudan şırpı alıp,
Orıp barıp urınıp,
Urıp tavga sürünüp
Öldav menim nogayım ay

Yemboyluğum yem ızlep,
Yedışkulum köp halkım
Ebırıne eb ızleb,
Toldav menım nogayım ay

Bırı kettı urum ga,
Bırı kettı kırım ga,
Batır el dıng balası
Bızde ketıp baramız
Biyik tavdıng kırına ay

Ane Edıldı aldırıp,
Argımagın taldırıp
Atay mınan anayga,
Aguv salıp kusturup
Azdav menıp nogayım ay

Ane Edıldı aldırıp,
Ak yayıktı söndürüp
Ak kobandada akır nogay bardı dep
Alasasın tekmılep
Algasadı av nogayım ay

Akırısı kün künde
Ak koban ga yıyılıp
Ak şatırın kurdurup,
Askartavga sıyınıp
Ayaklandı nogayım ay

Kabağından börk kiygen
Kabartıman dos bolup
Şekesınden börk kiygen
Şerkeslermen dos bolup
Şekelendı nogayım ay

Akkırısı bır künde
Aybükedey hanlar dı
Ayuvdayın akkırtıp,
Azdahaday ıskırtıp
Ane Edıldı erkın yaygar nogayım ay
Atam-Anam

Atam-anam – eki kolım,
Yaşavımdı bürlentken.
Köz aldıma ullı yolım,
Köngilimdi örlentken.

Atam-anam – ekiközim,
Tabiyattı süydirgen.
Talpındırğan otlı sözim,
Yüregimdi teptirgen.

Atam-anam – közi künning,
Savlesine orağan.
Keşelerde tap şolpanım,.
Sırlarımdı sorağan.

Atam-anam – bar baylığım,
Yüregimdi talpıntkan.
Tangday taza tanglığın
Kişkey yanğa uyıtkan.

Atam-anam – yas yaşavım,
Şıntılıktıng uyası.
Allı-güllü baktı bavım-
Dunıyamnıng dunıyası.

Salimet Maylıbayewa.
www.noghay-halk.narod.ru

ENDI ALMAGA NE KALDI

Yayıktı aldı, Yendı aldı,
Edıldı aldı, Tendı aldı.
Endı almaga ne kaldı?

Kara duvan masak degen yerdı aldı.
Endı almaga ne kaldı?

Yegerıne bu angcı
Ayrı erkeslı tüye aldı.
Endı almaga ne kaldı?
Savarına bu malcı
saylap saylap biye aldı.
Endı almaga ne kaldı.

Yendı alsa yayık bar,
Yayıktı alsa edıl bar,
Edıldı alsa koban bar.
Kobanda ayrı kuyruk saban bar,
Kobanda taram taram togay bar
Togay tolu nogay bar.

Bar tabılır, yok keter,
Esin kolga mal bıter

NOGAY EL

Ölenıngde şöbüngde ıssı maga tuwgan el.
Oyung, kırıng, tösüngmen yürektesın tuvgan el.
Emetagan balaga barma sütten artık as?
Baska eldıng aldını tasınmaga teng bolmas.

Ey tuvgan elım, tuvgan elım, nogay el.
Ey tuvgan elım, tuvgan elım, nogay el.

Saga kaygı kelgende korkup kaşsam tasaga,
Kayday betpen kararman aytaş yurtum saga?
Ne dermen de aytarman sütün bergen anamga?
Ne dermen de aytarman maga sengen atamga?

Ey tuwgan elım, tuvgan elım, nogay el.
Ey tuwgan elım, tuvgan elım, nogay el.

Tuvgan elın korlatıp, körüp yığıt onarma?
Erek yerde yatalsa, ondan korluk bolarma?
Senıng uşun tuvgan el kara maldı etermen.
Kerek yerde yardanıp yangan otka kırermen.

Ey tuvgan elım, tuvgan elım, nogay el.
Ey tuvgan elım, tuvgan elım, nogay el.

Men bır nogay balası
tüptüzdür aytgan sözüm
menlık cokba basımızdın belası,
yapyaştır,senden kaytgan közum.

Camgurlar cavup capgan carıklardı,
ayırık otları basgan avul, arıklardı,
üzüp,üzüp attı’gız cas koruklardı
İnşallah sende bolur coytgan özüm.

Celdey bolup esgen batırler,
Köldey bolup tasgan catırlar
Allam berip bizdi katirler,
Menı körüp,kaytgan ızım

Mehmet TAŞKIRAN

Noğayıma

Elim tursa,enli bolar yaylağı,
Esap etse,erkin bolar yavlağın.
Birgenlesse şaşırğan noğayım,
Keng yelpilder nasibining bayrağı.

Bu künlerde kerek karuv yıymağa,
Osallıktı orıp alıp kıymağa.
Noğay degen şıntı attı dangklatıp,
Ana yerde atağınday sıymağa.

Bu künlerde senim kerek yarıkka,
Tıpak bolsak,tınıp mırat kalmas dep.
Öz isinde öktem halkımız,
Bir tirevsiz yalğız özi kalmas dep.

Salimet Maylıbayeva

NOGAYIMA
Calangaş ayaklarman cuvurdunma tarla tarla
Esittın me taylak topraktın, dertlı karttın sesını
Cılaytaan bikelermen, kart kutgaman
Şıktın ma bır cavun duvasına…

Boz bulanık şeşmelerde şomundun ma?
Kulağın dı berdın me tavdan kelgen sıyırlarga
İpek namazlıktın üstündey bolup, huzurman
Toktadın ma toprakta namazga…

Bılesın me köyde tan kararganda
Şegılır kol ayak ortalıktan….
Şıraktay bolup bır ay tuvar karanlıkta sapsarı…
Bozlaktay bolup dolasır kapılardı, terezelerdı
Baka seslerı, it ulumaları….

Süt kokur tezek kokur aşenelerı…
Kalakay kokur pırın şetlerı.
Albaslı masallarını tınlıyatırganda ürperıp,
Tandır basında uyuklap kaldın ma heş?

Kıstın künü küredinme ütebedekı karlardı?
Kördün me? talazdı, savuratan tıpı dı
Süvüttü kavlatıp şıgarttın ma? düdügündu
Tavlardan bugum bugum şapten topladın ma? Heş.

Caz akşamları ay kördüm dep bakırdın ma?
Cuvurdun ma tesık şarıkban şayırlıkta ?
Tolu cavyatırganda karadın ma? Akandın tıtreğen kollarına.
Bazlamağa sarımay cagıp cedın me heş?

Şeklın şemalın heş makılıma catbadı.
Söylegen lafların bızım lafımız tuvul.
Başka şeşmelerden tolturgansın tostakayındı
Cüregınde nakış cok, sızlavın cok bızge osagan.
Bulutlar rametını kesbeden avur avur.
Cemaat selamını esırgemeden.
Izgıp ket ışımızden…
[email protected]

şakırma

Canım canıp baryatırı,
Coyuldu menim gıymatlarım,
Ne artına tüsgen bar ketgendin,
Ne bos cerdi tolturgan,
Pıtalgan agaştan beter basımız kel,
Kayerde inim,ketgendi alıp kel.
Nomay cürsen,Nogay şıgar diydiler,
Kane sosu nogaylar kayda kirdiler.
Adasıp ketkendey atamdın ızları,
Kane özüözüne cangan,
Nogaydın carık cıldızları.
Eski bir penar gadar cok carığı,
Ne dep aytsam,sosu ahvalindi,
Catırgılar curt etti köp avulundu.
Saga garayman catasın bos,bos.
Esiklerinde atasıbasgalar bar,
Özünge sahap tuvsun sonlar gadar.
Akandın colunu cok ettin,
Atanga mezardı tar ettin,
Atındı özünge azar ettin,
Ay balam,seni taslap kayda kettin.
Kel barabar casıyak negizdi,
Alem aruv bilsin etgenimizdi,
Kimse ıslamasın tepgenimizdi,
Ay balam, kel gayrı köp sagındım.

Mehmet TAŞKIRAN

Halkıma

Yaşavımız bügün keşte söner dep,
Kutırmayık bir künlerde kuyınlay,
Aytkan sözden abırayım öler dep,
Akırmayık oram boyda kulınlay.

Alısımız burın tınış halk bolğan,
Öz aldına,-özkari men yaşağan.
Köngili men dunıyağa dank bolğan,
Köngılsizding közin türtıp aşağan.

Boysınmaslık süygen bizim noğaylar,
Rossiyadı kezip kelgen kemeley.
Kök tengizler, biyik tavlar, toğaylar,
Ötpegenmiz ökinişli ündemey!

Tegerşikli arbalardı oltırıp,
Keşe-kündiz yır şığarğan ataylar.
Yüldizlar man sıdıralar toltırıp,
Kün sävle men yelden tüzgen angların.

Sol yırlardıng bası bar dı , ızı yok,
Ertegiler eriktirmes eş kimdi,
Sözge ötkir, takpaklarğa aylak tok,
Suklantamız biz tınglağan ademdi.

Kullık süyer kollar bardı köplegen,
Kıyını man tuvğan kırın türlentip,
Yas-yavka bar ataların yöplegen,
Etken is peyen Elin şeber örlentip.

Tamaşa ma? Ol zat tuvra solaydı,
Biz bilmeymiz özimizdi birerde,
Kötereyik, avuldaslar, noğaydı,
Burınğınday alğa barğan ömirde!

Mağomed-Ali Hanow.
www.noghay-halk.narod.ru

ANA CIRI

Men kelırmen arıp üyge kullıktan,
Keşe ava bir alemet tınğanda.
Karay-karay sav kün meni sağınğan,
“Ulım-av”,- dep anam şığar aldıma.

Tam saati tık-tık etken bölmede,
Ak tastarın alıp baylar basına.
Eng de arüv tüslerimde körmegen,
Türli aslar tizip salar kasıma.

Yatarman yümsak kuşına yastıkta,
Terezeden yüldızlarğa köz taslap.
Anam menim oltırardı yanımda,
Balasına tatlı yırlar ol baslap.

Tınglay-tıngğlay tığırırman uykığa,
Yüldızlar da alıs ketip sönerler.
Er yüzinde eng de aziz anamnıng,
Yırlarına yıltınlasıp döyenerler.

Song parahat esinerler keng kırlar,
Yazlık keşe yal almağa sozılğan…
Em zangırar biyik kökte köp yırlar,
Yülduzlar man sıdırağa yazılğan.

Mağomed-Ali Hanow.
www.noghay-halk.narod.ru

Noğayım

Ketti yıllar,tömen akkan
Ak Kobon day aktarılıp
Ana Edil dey molpayıp.
Yarık Yayık tay yayılıp…

Tavlar,taslar,keng şöller
Döngül-döngül kök köller
Dört yağası kiyuvlı
Derya,dengiz,alem maytak Noğaylı

Altın Orda Elem eding,yok boldıng
Som yürekli batir eding,kart boldıng
Arğımaktı saylap mingen
Aruvlerdi sermep alğan

Han-biylerin saylap bilgen halk edik
Endi bügin azaydık,kullarımızğa kor boldık
Kemşilik pen zorlıktı
Belimizge köp buvdık
Ak sakallı kart boldık

Endi bizdi korlamağa,şalıskanlar az şıkpas
Birerleri kedem der
Birerleri bebem der
Özgeleri yanğı tuğan
Asılınğan, adaskan

Yetim ösken balağa
Kolaş-kampet bergen dey
Közi-kıziy uzatar
Aldav zatlar köp aytar.

Eh Noğayım, Noğayım
Yanım süygen aziz halkam
Kart bolsang da korlanmaysın,yaşaysın
Nege dese niyetıng,közyastan da tazadı
Nege dese yüreğing
Berkut degen karakustıng koynında
Şahid bolıp uşadı…

ÖZÜM NOĞAY

Mına dünyada arbir halktın öz vatanı elı bar
Öz keşmişi, öz tarihi, öz atası, dini bar
Er kım özü örüp şıkkan tabınını bılmelı
Atasından ibret alıp, el kayğısın bölmelı

Ey müslüman ümmetine mensup Noğay mılletım
Öz dinine baş urmaysın, Bu köp fene ılletin
Berilğensın nav dünyadın kazancına malına
Neğe nail boldun mınday bak mılletnın halına

Hanlarımız tamğalı Noğay sancak astında
Karaşaydan, Dağısatandan yaşap yaratkanlar halkında
Din ibatet mınen tekmil etken ar insan
Noğay tılde yanğırağan cemiyettte hoş lisan

Bır mıllet kı hanlıktın tavunda şölünde
Asıl bolup halknın karışıp öz tılınde
Curt bolsa Turkiye de tuvup diyar sayılğan
Arasından dalgalanıp karadeniz cayılğan

Noğay halkı bolğan uşun Noğay Tatar değenler
Amma ar kım atası kım bolğanın bılğenler
Mında ilim sürğen ulemalar, şairler
İbadetke kuvvattır dep yazğanlar ilahiler

Bız öz curtumuzdu körğen tuvulmuz
Mındakı mılletımız cestan mınan comboylukpuz
Karsıkan coytulğan mıtılğan tabınımız
Aruv kunde ken hep barabarmız.

Bayram TAY
Boğazören(Köstengil) Köyü Muhtarı

NOGAY ŞAY

Nogay şayım sarı şay,
bal şekerden tatlı şay,
nogayımdın ası şay,
aslarımın bası şay

börtüm börtüm kaynagan
boza tasta oynagan
adem işip toymagan
nogay şayım sarı şay

kalemperi kokugan
burçu tuzu tatıgan
katı kaymak katılgan
nogay şayım sarı şay

nogay şayım sarı şay
denge derman darı şay
nogayımın ası şay
aslarımın bası şay

noghay_shay.jpg

Men kelemen

Avılıma ayagımdı baskanlay,
Tagı da bek dünk-dünk eter yuregım.
Men turganday sagınış yan aldında,
Kayıskannan bosap keter köngılım.

Saga, saga men kelemen, köngıl tok,
Seni, seni sagınganman asıgıp.
Eş bir yerde ıslaganday bir küş yok,
Ata yurtka asıkkanda sagınıp!

Sennen ketıp, saga kaytıp kelgende,
Süyingennen töbem kökke yetedi,
Em êr zaman seni bas dep körgendey,
Yuyrik attay, yuregim bek tebedi.

Saga, saga men kelemen, köngıl tok,
Seni, seni sagıngannan asıgıp.
Eş bir yerde ısalganday bir küş yok,
Yurtım, saga asıkkanda sagınıp!

Köp yahşılık köp yerlerde körgenmen,
Tek yılılık küşti sende bilgenmen.
Sening atıng oynaydı kan tamırda,
Sonıng üşin yurek öktem tavlardan.

Saga, saga men kelemen, köngıl tok
Seni, seni sagınganman asıgıp.
Eş bir yerde ıslaganday bir küş yok.
Ata yurtka asıkkanda sagınıp.

Tan manında kitabının yazarı Keldihan Kumratova.
Latin harflerine aktaran: Hasan Basri Eryiğit

Kıy köterseng kıpşak şıkkan ellerden,
Budjak, Edıl, Yayık, Kırım ellerden,
Shalınadı kulağıma nogay dank.
Ömurlerın yıgıtlıkpen sürgen halk.

Alma Ata, Samarkhant em Kufa da,
Nuküs, Kazan, Astrahan em Kırım da
Batırı dep sanaydı öz halkının yıgıtlerın,
Ullu nogay dankının.

Kun tuvganda kunmen bırge yayılıp,
Yer yüzünün köp yerınde körüngen.
Sol kaderlı nogay kayda şayılıp,
Ketkenıne cevaptı men bılemen.

Edıge ding tek bır özüng; Başkırd da,
Kazak, Tatar em ettıler Kumuk ta.
Bız nogaylar öktemsıymız sol zatpan.
Nogay dankı aylanadı talasban.

Kayday eken aybatlı halk nogaylar?
Ömürlüktung dunyasında kop bolar.
Ol Turk halklar olar sızın yırlarda.
Nogay bahtı sızde tangrı kudayda

Şal Kiyiz Tilenci ulu
1420 – ?

MEN TEMIRDING KÜNINDE

Men Temırdıng künınde
Argımak mındım tagalap
Men Temırdıng künınde
Ballar iştım yatkalap.
Azike Mansur künınde
Buga mındım noktalap
Azike Mansur künınde
Bulamık iştım bulgalap

KARANGIDA TUVGAN EDIM

Karangıda tuvgan edım
Tangdır dep,
Tang şolpanga men karadım
Aydır dep,
Tenızlerge kırgen edım
Saydır dep,
Domız etın kapkan edım
Maydır dep,
Mırza kızın algan edım
Baydır dep,
Bal ayaktan ışken edım
Saydır dep,
Tuv biyedı yıkkan edım
Taydır dep,
Nogayıma yır şıgardım
Paydır dep

Şakırtuvsuz toyun bar,
Kozudan avel koyun bar,
Elding astında orun bar,
Men calangaş cerdemen,körmeysin.

Tizilgen töbede şıtım bar,
Taptalgan cerde ızım bar,
Törkünşükte gızım bar,
Kılmısda ınanmapban,Körmeysin.

Casvınız kayırlı bolsun,
Cigen degenin sav bolsun,
Bala üyret meni bilsin,
Kartlardın işindemen, körmeysin.

Ayemdin topragını captım,
Cüzünü berdim atamdın,
Maazini menedim saladın,
Canbetinde cüremen, körmeysin

– 2 –

Kobuz şalıp, kanekiy tebip,
Kozu soyup, kolaba tizip
Cas üylendirip, gız berip,
Toy etip cürümüz, sen kaydasın?

Keyşekler tizdiler töbedi,
Caslar taptadı üytebedi,
Keyşegimiz törkünledi,
Kılmıs berip cürümüz, sen kaydasın?

Kişkiyimizge casav basladı,
Ciyeni kelip, şetten ısladı,
Taa körmepgoysun baladı,
Biz kart bolup cürümüz, sen kaydasın?

Ayendin salası berildi,
Atan ondan avel ketgenedi,
Sol zamandır ses kelmedi,
Seni sorap cürümüz, sen kaydasın?

Göçler

NOGAYLARDING TÜRKİYEGE KÖŞÜVÜ

Onyedınşı, onsegızınşı ömürler nogay halktıng tarihınde ende ayavsız em katı şaklar. Takka talasıp, bırıbırıne kavgalarman şapkınlık etıp turgan nogay mırzalar nogay halktın baktısıng onmaysız yagına urdular. Ene sol yıllarda nogay halktın sanı ayavsız kemeyıp basladı. Onsegızınşı ömürdung sekseninsi yıllarında yettı yüz ming nogay Turkiye ge köştü.
Sosı yıllarda Turkiye ga köşiyek bolıp dört yıllık yazıvlardan song Osmanlı Padişahından ferman algan nogaylardın artınnan aytılgan yatlav tömende yazılgan. Ol zamanda kafkasya nogayları Osmanlıga temsılde Istanbul dep aytkan, Turkıye ga kelgen nogaylarda russiaga moskov dep aytadı eken.

İSTANBULGA KÖŞÜV

Aylana akkan ak koban
Ayrım ayrım keng togay
Kayda ketıp yoyıldı
Yagasına yayılıp kongan köp nogay

Koban boyu kök ağaş
Ağaş bası burlendı
Töh ay nege ettı
Yaman yalgan dunya basımızda turlendı

Kapıstaman badrajan kara suvda kaynasa
Üyrenmegen yaslar dep bızım nogay ullardı
Patışa tutup kıynasa
Ol zaman da ne etermız?

Eğer patışa yol berse Istanbulga ketermız
Ketsek ne zat etermız
Aylak terıs etermız
Ketkenımız ne taptı?

Mıng uş yuz otuz sanede
Ya hayırga ya şerge dep
Istanbulga halk köştü
Köştü bolsa ne taptı?

Aldıska kelgen karalar
Emşekteğı balalar
Beren kalgır turk yerinde
Yayav yurup suv tappay
Akırında kum taptı

Kayırga dep el köştü
Kayır kaydan tabılsın
Kayır suvga ketken song

El suklangan ak kobandı kaldırıp
Yer yartısı kara dengız kak yarıp
Köp nogayım turk yerıne yetken song

Yayılıp kırda yaşagan
Kımızıman koy yılığın aşagan
Ellerden el ötüp maktalgan
Aytuvlı nogay yurdu tas boldu
Kıl yalavlı kalmık bızge kas boldı

Esap etıp karasang köp saneler avustu
Köbsıngen iyt mırzalar erisıp
Alem maytak, köp nogay, kalım nogay
Avur yurttu tavüstü

Edıl Yayık ekı suv
Bır sanede yayıkkada sıymadık

Yerı yennet suvu serbet
Keşınmege kütınmege kolaylı
Erıkken kun dombaylı
El suklangan ak kobandıng toppa tolu nogaylı

Yeryüzününg körkü dep
Ağaşay bar karagan
Şorkragı şor şor etıp ağagan
Kıyıvlu yağa koban bar
Kobanda ayrı kuyruk saban bar
Kobanda taram taram toğay bar
Toğay tolu nogay bar

Bu ne degen koban tolu el edık
Ne şık yaşay turu edık
Yarlıkban yalgızlık bızge yos boldu
Kalım şerkeş köp nogay
Teng yaşagan tolu koban bos boldu

Azgana kalgan nogayga
Ak kobandan ayırmay
Mavlemız bırge köştü

Savdat alsa bızden
Orıstın ötpeğı azık bolar tınglangız
Mınnan arı bız ketsek karıp kasar
nogayga yazık bolar anglangız.

Bırı kettı urum ga,
Bırı kettı kırım ga,
Batır el dıng balası
Bızde ketıp baramız
Biyik tavdıng kırına

_stanbul.jpg

Kettı yıllar.
Tömen akkan ak kobanday aktarılıp.
Ane Edıldey bolup bayıp
Yarık yayıktay yayılıp
Tavlar, taslar, keng şöller,
Döngül döngül kök köller
Dört yagası kıyıvlu
Derya dengız,
Alem maytag alem kıyavlı
Altın orda elım edıng
Yok boldıng
Som yureklı batır edım
Art boldum

Argımaktı saylap mıngen
Aruvlerdı sernep algan
Yilik maydı mol yegen
Kımızdı baldı sımırgen
Yıgıtlerını ördögen
Yıravlarını sıylagan
Han biylerın saylap bılgen
Halk edık

Endı bugun azaydık
Kollarımız ab argın bolduk
Yavlıkban bızıktı
Söngen yurttan angladık
Kemsılıkben zorlukka,
Harp bolganda teng bolduk

Endı bızdı korlamaga şalışkanlar
Az şıkpaz
Iyerşeng kırgen ordaga
Tüz kabardı eş aytpaz
Bırevlerı kedem der
Bırevlerı bebem der
Özgelerı yangıp turgan
Asılından adasgan
Yetım ösgen balaga
Şıbjıy sogan salganday
Aguv berıp kusturur.
Adet yoldu mıttırır.
Buzgın salıp araga
Halkımızdı yılatar.

Eh nogayım nogayım
Yanım süygen aziz kalkım
Teren tamır emensın
Nuh ayelden kelesın
Sav dunyaga urluk taslap
Kop mılletke dem tamlap
Yangı yurtlar baylaysın
Kart bolsan da yaşaysın

Negedeseng niyetıng
Köz yaştan da tazadı
Negedesen yuregın
Karakustun koynunda
Şahit bolup uşad

http://site.mynet.com/nogayturkleri/Nogayturkleri/id13.htm

Dunıyadagı nogaylarım!!!

A’vel shaktyn şüşii men,
Yashav üşin taralıp,
Köp nogayım az bolıp,
şaşıragan tıs kalıp.

Vengrdegi, Türktegi,
Baska türli yaktagı –
Er yuzinde ba’ri nogay –
Bir tamırdın nogayı.

Yat milletler işinde,
Nogay bola turganlay,
Kimi tatar, kimi kim
Bolyp kalgan köp nogay?

Köp zatımız yoyıldı,
Köp zatımız mutıldı.
Uyken Nogay Ordadın
Kületkisi yutıldı.

Kaytip aytaş yuregin
Aşşımayak sol zatka,
öz yurtynnan öz halkın
şaşırasa yan-yakka?

El yure Edil dep,
Oral yayı Yayıktan
Tentiregen nogayım
Aştarhannan, Kobannan.

Eki Yinşik suvımnan,
Bes kardaştay Beştavdan,
Az kanımız kettime

Bizim tuvgan Kavkazdan.
Köp aldandık, korlandık.
Endigisi bolayak!

Dunıyadagı Nogaylar,
Til birligin tabayık!
Biz kerekpiz mutpaska
El öktemin barlıgın.

Til birligi bolmasa,
Milletligin joklıgın.
Turmasak ta biz bügün,
Köteremiz bir erde,

Nogay millet ökimi
Bolsın bügün bizde de.
Ne zatımız bizim kem
Baska millet halklardan.

O’kimetsiz korlanıp,
Kalmaga biz olardan?

Esik baska, tör baska,
Esik töge ten tuvıl.
öz davısı, ökimi
Bolmagan el, El tuvyl.

Milletimiz ökimin
El kolına alayık.
Ata-baba a’detin
Yoyıluvdan saklayık.

Uyken Nogay Orda dep
Ayttırıp ta kelgenmiz.

Nege aytpaga kerekpiz
Baamızdı yok dep biz?

O’ktemimiz bar bolsa,
Sonı eske alayık.

Dunıyadagy Nogaylar,
Orınımızdı tabayık!

D.I.Turkmenov