Bir köyli baltasın kölge tüşürgen de, suv ke-narında kaygısından cılmaga başlagan. Suv Anası anı eşitken, acıgan ve yardım etmek istegen. Suvın altın bir balta şıgarıp:
Bo senin mi?” dep soragan. Köyli: “Yok, menim tuvul”, değen. Son, Suv Anası, gümüşten yapılgan bir balta şıgargan, köyli bora da almagan. En sonunda, köylinifi baltasın şıgargan. Köyli, bal tasın körer-körmez tanıgan ve: “İşte, menim baltam bodır” değen..
Köylinifi bu dognhgın körgen Suv anası, oga altın ve gümüşten yasalgan baltaların bagışlagan.
Köylü, üyüne kaytıp kelgende, kuvanganmdan, arkadaşlarına anav algan baltalarnı körsete, kölde bolıp geşkenlerni anlata.
Başka bir köyli de ep onday yapmağa istiy. O bölge bara, baltasın âseletten suvga atıp cibere. Son, suv kenarına otırıp cılamaga başlay. O zaman Suv Anası oga da altından bir balta sigara da: “Bo senin baltan mı?” dep soray.
Köyli, körer-körmez, kuvanıp: “Elbet, bo menim baltamdır” dep cevap bere.
Suv anası, yalan aytkanı üşün om cezalay. Anav şigargan baltanı köylige bermiy ve yalandan suvga atkan baltasın da geri kaytarıp bermiy.
Derlegen: Nedret Mamut, Renkler: -1987