BIR CILBASI KEŞESI
Necdet ÖZEN
BIR CILBASI KEŞESI
Eskişer Lisesimen, köyümüzdün otobosundun turgan Aydoğdu garajı cayav l5 dakka edi.O kün mektep darkalganıman cuvuruklap otoboska zor cettik. Cetismiy keş kalsak cıl basın köyde geşiramayık edik.Mendiy etken canı cetme birkaş kırcıman mektep talebeside bar edi.Mıstapa abiyimdin bu otobosuman o zaman nahiye bolgan Alpu’ga gadar kettik. Köyümüzdün colu toprak bolgan üşün kıştın künlerinde ava suvuk bolup cerler don yasap toprak katısa gene köyge otobosman keteredik.Cerde biraz kar bolsada ava cıllı bolgan üşün col cımsaganga otobostu taslap 7 kilometrelik köy colun cayav cürüp köyge bardık.Küneş canı batıp kas karamadan köydeki emsallerimizmen tabıstık.Köyümüzde o vakıtlar bir kave bar edi, köydün akayları cılbaşı keşelerinde kavede bolgan üşün babalarımızdın kasına kavegede ketamaytagan edik. Biı üyde cıyılsıp, annelerimizge müsür patlattırıp elva yasattık, peşte kestane kabağı pisirttik.Bizden üyken kızlarda bir üyge cıyılskanlar, dayre şalıp dürkü aytıp, birde peşmane (Pişmaniye denen tatlı yiyecek) basıp ciyik boldular.Biz bunu esittik, barıp un,şeker,may alayık bizgede yasanız desekte, sizinkimen barabar köp bolur yasamaymız dep sıltav ettiler.Işimizden aklı evvel birevside; biz özümüz yasayık dedi.Peşmene yasalması kolay tuvul, kızlar zor yasaydılar desekte tınlamadı.Aldında üydün ayatında ocaktı cağıp şekremen suvdu kosup kaynattık.Ondan sora da suvusun dep tısyaka tasladık.Avada bek suvuk, ay carık edi.Aydın şavkı kardın üstüne vurgan, eryak cıltırapyatır.Kızlarga barıp şekerdi suvman kaynatkanımızdı suvusun dep tısyaka taslaganımızdı ama bundan son kaytıp yasaygımızdı bilmegen üşün bizge üyretiniz deskte şalıp oynayatkanda bizmen seleke etip külüstüler.Onlardın oyunlarıman aldandık, keş kalganmız üyge ketip karasak suvukta şekerli suv katıp, akide şekerindiy bolgan.Gene alıp aketip kızlarga körsettik, bizge külüp bu endi bolmaz dediler.O zaman yasayık peşmanenizden bizgede beriniz dedik, erisip; bermiymiz dediler.Kaytıp üyge keldik ama bu bizdi ösestirdi.Kızlarddın bolgan üylerine casırınıp canastık.Onlardın azakay suvusun dep tısyaka taslagan şekerli bılama kıvamında peşmane suvların alıp gene onlardın üyündün ayatına casırdık.Köp karadılar ama şekerli suvların tabamadılar.Zaten biraz sora onlardın şekerleride katıp bizimkindiy bolup kaldı. Tabıp aketip berdik ama bolmadı.Bizge köp şeker akeliniz, unman mayınızdıda akeliniz kosup barabar peşmane basarmız dediler.Bizde olardın aytkanınday ettik.Külüp oynadık ama üylerimizge kaytkanda erte ezanı okunuyatır edi.
Bu anlattığım olay l950 li yılların bir yılbaşı gecesinde geçmiştir.O zamanlar köyde televizyon,radyo yoktu.Içkili eğlence zaten olmazdı ama yinede bir pişmaniye tatlısının yapımı bile bize neşeli vakitler geçirten hatıralardan biri olarak kaldı.
Nice yeni yıllara sağlıkla erişmeniz dileğiyle sav bolup savlukman kalınız.
Necdet Özen