KEPENEK
Kolunda aruv şokmarlı şoban tayağı, cavurnunda aruv kiyizden sogulup yasalgan kepeneğimen azakay cılıngan avada koylardı sayadan şıgarıp köydün tömen betindeki şeşmeden suvgarıp akelgen şobanı Bektemir’ge karap turdu bir vakıt Mansur akay. Koylardı sayaga tıkkan son Bektemir’ge aylanıp ;
-Bu cıl avalar bek suvuk ketti,cavgan kar suvukman katıp kalgan son üstüne kar cavmadı bıltır da cavmagan üşün bu cıl bek egin alamayıkmız ükümet köylüge para beriyik eken, yarın akşam trenge minip şerge ketip bankadan para alayıkmız,beriyik paraları maga cetmiyik bolgan üşün senin azakay tarlan bar ya sende bizmen kelde beriliyik paradan alıp maga borujga bersen men bankaga armanda ödermen dep ayttı.
-Men öz basıma paradı netiyikmen akam leşperlikte yasamayman ama ket desen ketiyim, askerden kelgen son şerge iş ketmedim dedi. Muktar da biraz tarlası bolgan üşün onun atın yazdırgan eken ertesi kün akşam üstü at arabaları cegilip köydün kalkı işine tolustu, beş altı araba bolup tren istasyonuna kettiler. Ava suvuk bolgan üşün kartlar ton’ların kiygen,biraz cas soylarıda palto kiygenler. Bekdemir de cavurnuna er vakıtkınday kepenegin cabıngan.
-Senin ağan,Mansur akay saga palto almaymı kepenekmen ketesin dep seleke etselerde Bektemir tuymağan kisi bolup indemedi.İstasyonda köp beklengen son tren keldi minip şerge bardılar.Vakıt akşam boldu kas karardı,köylülerindin er vakıt ketken, avlasına at arabaları tartılıp aranlarına atlardın baylangan üstüde kelgen kisilerdin catması üşün odalar yasalgan oteldiy bir cerge barıp konakladılar.Bu otel an karısıgı cerdi işletken kiside cat bolmay özlerinden Börsöyün akay degen birevi edi.Şay demlep keş vakıtka gadar oturup anlattılar.Sorada ekiser üşer karyolası bolgan odalarga şıgıp cattılar.
Bektemır’de üş karyola bolgan bir üşküyde cattı ama bir türlü yukusu kelmedi.Corkandı basına tarttı on yağına sol yağına avnagan saytın karyoladın yayları gıcırdap yukusun kaşırdı.Turup terezeden karadı,tan ceri ağarmagayatır, odadın duvarındakı şüyge ilgen kepenegin aldı, karyolalardın arasına cerge kalın kiyizden sogulup cayılgan cayuvdun üstüne kepenegin caydı.İşine kirip catıp yuklap kaldı.Kasında anavbir karyolalardan catkan eki köylüsü turup onu turguzayık bolsalarda;
-Men turup sizge cetermen,siz ketiniz dedi,Onlar turup ketken son yuklap kaldı.Bankadın aldı kalabalık köylü edi,sıra onlardın köyüne kelyatkanda ağası Mansur akay kalktın arasına karasada Bektemir di köralmay aynı odada onuman barabar kalganlarga soradı, onlarda kepenekti cerge cayıp catkanın yatkandada sora kelirmen degenin aytılar.Bılay etip aytısıpyatkanda köydün sırası kelip aldında Bektemir’din atın aytıp şakırdılar ama Bektemir tabılmadı.Mansur akay da parasın algan caslardan birevin ciberip şakırttı.Bu cas ciğit ketip karasa, Bektemir odada kepenektin işinde yuklapyatır.Onu turguzup alıp akeledi.Sırası geşken üşün bankadakı memur üyleden sora berermiz desede üyleden sora köyge kaytayık trenlerine cetalmayık bolganların aytıp ;
-Menim şobanım cıllı tösekte yuklayalmay kepenekke kirip catkanıman odada yuklap kalgan onu üyleden soraga taslasanız biz bir keşe taga şerde kalırmız berseniz aruv bolur degenemimen para beretagan memur külüp parasın berdi tutası istasyonga kelip trenge minip köyge kayttılar.Köyge barganda kalktın arasında Bektemir’din yuklap kalganı öşek bolup aytıldı tutas kalk kületagan boldu.
Bektemir’de kış catağında bolganları üşün koylardı suvgarıp, sayadın aldındakı otluk ka tobanman üstüne arpa sebip cemlerin bergen sora koylardı sayaga kapap köydün kavesine keletagan edi.Onu körgende özündün akranlarıman biraz taga özünden üyken soyları kaytip yuklap kalganın aytıp seleke etip kületagan boldular.Bektemir onlardın aytkanların tuyup indemesede işinden turmay öpkelep ösesir edi.Birkaş kün sora kene bılay dep aralarında aytkanların tuyganıman ayakka turdu,kavedin işinde külüpyatkanlarga aylanıp :
-Men dedi; beş casımda ekende atam ölüp öksüz kalganman,sekiz casımda da anamdın ölgenin köbünüz bilesiniz.İnimdin sinimdin, karındasımdın aptemdin bolmaganında bilesiniz.Sekiz casımda kimsesiz kalganıman Mansur akam meni cıyıp aldı.O vakıt koluma şokmarlı bir şoban tayagın alıp kozu baktım.Biraz ösken sora cavurnuma kepenek cabınıp koy baktım. Menim koluma algan tayağımman cavurnuma capkan kepeneğim askerge ketkende birevi mıltık bolup kolumdan,ana birevide nevresim bolup cavurnumdan tüstü.Askerden kaytıp kelgen son yene birevin koluma ana birevinde cavurnuma aldım. Men sizdiy cıllı üylerde cün tösekte catıp, üstüme kumaş cün corkan cabınıp yuklamagan üşün kepenekke kirip catmasam yukum kelmiydi.Dep aytıp sandalyesine oturdu.
Bılay dep aytak son birttaga onuman kimse seleke etmedi.Mansur akay’da korantasındın kenarında oga pitisik boş bir cerge eki köz üy yasattı..Mansur akay üy yasattı,azbar kalavın biz yasayık,üyüne alınayık ne bar bolsa biz alayık, toyunda biz yasatayık,seleke etkenimiz yat boldu dep aytkanlarından caz bitip arman köterilgen son Onun süygeni Şaşne kızdıda alıp Bektemir’ge bir aruv toy yasadılar.
Küçük yaşta öksüz kalan bir gencin kendi haline bırakılmayışı ve onunla alay edenlerin söyledikleri karşısında pişman olup yardımlaşma ile onu ev bark sahibi yapmalarını kısada olsa işlediğimiz bu hikayeyi öz Kıpçak Türkçe’miz olan Nogay dili ile anlatmaya çalıştım. Hepiniz sav bolup savlukman kalınız.
Necdet ÖZEN
Aktepe (Rıpkıye)Alpu-ESKİŞEHİR