Şukurye Kerim TİLEK
Ne üşün yaşayık bir Kırım’sız
Aldı onı bereket etti bir kurumsız
Kor boldı, ana, baba ve bala
Tüşüngende akılım, gorilim ava.

Kördim, sargan onı imansız
Çarşımızda satıla haram domız
Milletnin közi yaşlı, moynı bükük
Kaysı dünyanın kayerden alayık hukuk

Her gün deniznin suvm kör emiz
Karap tursın ne kadar temiz
Aman ayt sen bizge Karadeniz
Çelebiy’nin cesetin kayda köremiz?

Menim tertipli milletim halin neday?
Caraların bek deren görül cılay
İnşallah keler bizge de bir kün
Vakit! sensin menim hasretim!

Kartanaylar aytkanlar bir vakıtta
Sakallılar kelecek kuvılganda
Torgay oynaycak koy üstünde
Sakallılar kalacak dünya eşiğinde.

Ber Allah’ım, körset canım, bizge
O künler kısmet etsin epimizge
Kaytayık, candan süygen Kırım’ga
Cürmiyik, korkıp-pısıp anda mında.

Neriman İbrahim
GEZİNTİ
ilkbahar keldi, dünya canlandı
Ormanlar, hayırlar yeşilge orandı.
Sağındım köyimni, anamnı, babamnı,
Şıktım men colga, körmege köyımnı.
Erguan kokısı burnuma kele
Sollerden, çayırdan tatlı cel ese
Ose gonılım, tazere eski hatıralar
Kozimni aldında kimler turalar?
Kalmagan köymızın evelki zevki
Denişken insanlar, solgan koynı renkı
Bayır üstünde mezarlık yerinde
Kartlarımız bekşiler koymizge şimdide.
Öldiler, köştiler, kalmadı kimse
Bala yok, şaga yok, korınmiy bir ev
Aşk olsun ocakam, ketmedin köyinden
İşlettin canını sene seneden.
Ebeköy işlengen tarlalar
Col kenarında kopten-kop taşlar
Cotır togılıp kabirler karausız Otlaylar
orada koyunlar şobansız.
Koynı işinde kalmagan eş Tatar.
Cer astında çatır kahramanlar.
Ara-sıra koylerge keliniz, ey soydaşlar,
Ölilerni unutmanız, körsinler ballar.
Uzunların mezarlığı tura bayır üstünde,
Dört kenarı şevrılgen uzaktan körine.
Teşekkürler binlerce, Tekin akai, Şu sevap man cennetke kirmek sağa kopkolay.