ÖLÜM DESTANLARI
Kahramanlık (tarihi kahramanlık) ve göç des-tanları yanısıra, Dobruca bölgesinde ölüm des-tanları da gayet yaygındır. Eski ve yeni olmak üzere çeşitli devirlere aittir bu destanlar. Zik-rettiğimiz ölüm destanları sırf nazımdırlar. Şiir şeklinde ve türkü olarak söylenen bu tür destanlar genellikle genç yaşta hastalanarak veya kazaen ölenler içindir. Köylerde, şimdi bile, destan yaratan bilhassa kadınlar bulunur. Bazıları mezar taşlarına da yazılan bu türk folklorda mevtanın ölüm ne-deni, hastalığı, yaşı, ölümünün yarattığı elem ve
keder dile getirilir. Romanya’da şimdiye dek ba-sılan kitaplarda bu çeşit destanların ancak 11 tanesi yer almıştır. (7si “Bostorgay’da” ve 4 tanesi “Bülbül Sesi”nde).
Sözkonusu destanların başlıkları, sıra ile, şöy-ledir:
Bostorgay: Emrullah destanı, Fikret destanı, Nezaiyet destanı, Rüstem destanı, Zevaddin des-tanı. Bülbül Sesi: Bir kız destanı, Başpmar destanı, Ramazan destanı, Beni aldattılar.

EMRULLAH DESTANI
– Cuvrıp kettim kuvnakman
Tüştüm kara deryaga
Şapalanıp can berdim
Közim’ cumdum dünyaga.

Konuşup şıktık barabar
Şişemni berdim anama
Sudan eken ecelim
Selâm deniz babama.

Ekindi akşam arası
Aldınız kara kaberim’
Özüm bildim anayım
Neday kıyın can berdim.

Caşlıgıma toymadım
Mıradıma ermedim
Yetiştirdin anayım
Kuvnagımnı körmedin.

Sandık tolı urbam kaldı
Anam babam alay kaldı
Süygüli ulun Emrulla
Tüpsiz deryaga daldı.

Cilama anam cilama
Bonday eken ecelim
Ayrılmaz edim akamdan
Bilmedim öleceğim!

Sekiz metre suv tübinden
Zıpkınınan saplam aldılar
Fidan boyumnı uzatıp
Tabıtına saldılar.

Elâl etiniz akkınızı
Sizge ömir, kardaşlar
Feda boldı caş canım
Mensiz kaldı yoldaşlar.

– Haberin aldım kardaşım
At öttirdim colında
Anan baban dertke tolıp
Olay derya boyında.

Cuvrıp barıp sarıldım
Kanlar akkan beline
Kelip kördim kardaşşıgım
Zıpkın urgan tenine.