Nogaynın adagı (şiir)
Memet NUZET
Acılıktan kaytkanda bay bir nogay,
Parakodda pek yaman dalgaga ogray.
Avdanla yüregi döne başı,
Tüşe yerge burçakday közünün yaşı.

Pek tartışıp kuskanda, adaklar aday,
Dey; kırık koyun sadaka, tek kurtar kuday.
Aytkan sözüm iç yutmam, erdiririm men,
Kayrat içun kurarman bir celtirmen.

Cok-Colagay bedava tartsınlar un,
Cagarları yoklarga berermen odun.
Borçka tükan açarman, bedava fırın,
Sana dep, Mevlam aytaman içimnin sırın.

Süyer kulun mollaga cabayım bir ton,
Adaklarım etmesem katsen en son.
Ayt, şu yavur denizge, kuturmasın,
Men garipni oldürüp oturmasın.

Alla başım, bedenim, yureçiğim,
Sabiylerim, evladım, Zoreçiğim,
Niçün çıktım men matuv öz köyümden,
Keşge olüm çıkkaydı cıllı üyümden.

Yavaş, yavaş cel tına, eksiy dalga,
Nogay, garip, kelip bir aruv alga,
Dey; tükanı, furunı boştur onın,
Molla ne şikar cartı tonın.

Al bir cartı celtirmen kataytayım,
Bedava dep onı elge nasıl aytayım ?
Degeninday tirmenci tapıla koymay,
Tapılsa da az şeynen karnı toymaz.

Aman, ese kurtılıp kelsem bir kun,
Şu kırk koynın otuzın çalmak mumkün,
Otuz deymen, til taya, on deycekmen,
Yok, pıçaknı beş koyga silteycekmen.

Parakodda yakınlap yete çetke,
Nogay kozün pek tikip iskele betke,
Dey; ey, mevlam, kurbanın birisi yeter,
Etken kişi kayratın şaytip eter.

Yanaşkan son parakod çetke yetip,
Nogay çıka er kesni uzuv-çuv etip,
Dey;aldatıp Kudaynı derya keçtim,
Endi alay adaktan men vazgeçtim.

KALGAY dergisinden alıntıdır