-Ana ! Çatalnen kaşık karı koca mı ?
-Yok, neçün öyle deysin ?
-Ya ne içün olmasam olar er vakit sofrağa beraber çıkalar ?
* * *
-Fikret, kaç yaşındasın?
-Yakında 8 bolacam, şimdi 3 yaşındarn.
* * *
-Ana! Ne vakit yarın olacak ?
-Bugün gece yuklasan son.
-Ekinci künü sefer kene anasından soray:
-Ana, şimdi yarın mı ?
-Yok şimdi bugün.
-Ne yapsam eken, iç yarını tutıp olamayım!
* * *
-Esap ocası birinci sınıf talebesine soray :
-Alim ! Anan sana bir dane ceviz berdi, babanda bir dane ceviz berdi. Episi olıp kaç dane cevizin ola ! dey.
-Olar mana ceviz bertmediler, ocam, onın içün bir şey olmay…
* * *
-Allmanı bağçada ne vakit cıymak yahşi? diye soray ocapçi talebeden.
-Karavelinin köpeği bağlı olğan bakıtta, – dey bala.
* * *
Beş yaşındaki kızçıktan soraylar:
-Aliye, anan kayda ?
-5 dakkağa ,dep saba komşularğa ketken edi.
* * *
-Kartana ! Koraz özünin koraz ekeneni unutsa yımurta kozlar mı ?
* * *
-Alim sen Tayırlarğa barma,o yahşi bala değil !
-Ya men ?
-Sen yahşi balasın.
-Yahşi ana ! Aysa Tayır bizge kelsin.
* * *
Bir kadın loksahaneden çıkıp evge kelgen son komşularğa anlata:
-Biz kız bekley edik, amma Alla(c.c.) bizge oğlan bala kısmet etken eken…
-Ana, ana ! dey yanında turğan beş yaşındaki oğlu,- fiş yanında bolsa onı kene de deniştirirler.
* * *
-Oğlum ! Eki afta tatil bergenler. Boş yurgence kitaplarını okı mektepke barğanda özüne kolay olır.
-Yok, ana, eki aftadan son okumaycakmız!
-Neçün?
-Kışlı! tatilge çıkkanda ocamız : – Balalar! Endi bir yıldan son korüşecekmiz dep ayttı, – dey.
* * * -Torunım l Aş aşamağa oturmazdan evel kol yuvğanlarının sebebini bilesin mi ?
-Bilem, kaşık kirlenmesin, dep yuvalar. * * *
-Baba, siz kayda doğdınız?
-Kerç’te !
-Ya anam ?
-Kezlev’de.
-Ya men ?
-Samarkand’da.
-Ya bizler nasıl etip birbirimizni taptık ?
* * *
* * *
-Anlap olamayım, nasıl etip sen bir kunde bu kadar çok yaramazlık yapıp yetiştiresin ya ?-dey ana beş yaşındaki oğluna.
-Ya men pek erte turam da, – dey oğlu.
* * *
-Kemal ! Kemane çalmasını yahşi ogrensen sana er kün bir kumüş beririm.
-Razı değilim, bita. Eğer çalmasam komşularımız er kün eki kumüş bermekni işandıralar.
KALGAY dergisinden alıntıdır
