0 Comments

AZRAYILDIN AKINDAErte erte zamanda, eski börte zamanda, tastansuv şıkkanda, bir künlik yolga ketkende, yeti küngeas eketkende, bir Han, azrayıldı öltirip, acalsız küntuvdırayak boladı.- Azrayıldı ıslaganga, – deydi Han, – bir tulıkaltın beremen.Bir kerip Hanga kelip:- Men Azrayıldı ıslarman, tek bes yıl bolcalberiniz, -deydi.Han kartka bir tulık altın beredi. Kart üylimülkliboladı, balalardın yaşavı kuvanışka toladı.Bir aydın bir küninde bolcalı yetedi. Eyeli menamanlasıp, kerip Kart:-Bas mennen, kılış Hannan, -dep yollanadı.Yolda albır-yulbır tefti men rasadı. El-künsorasadılar.-Men bes yıl Azrayıldın arkası man rahatyaşadım, -deydi Kart, -endigi Hanının dembisinebar aman.- Kerip Karttı dembige yolıktırmaga Hanvezirlerine buyrık beredi.-Askakka as, -deydi bucır betlisi.-Otka yak, ,-deydi kılıy közlisi.- Kesip koy,-deydi ay yüzlisi.- Soyında körgeninizdi yoravsız-av, -depvezirlerge Karttın teni, avızınnan ot, kulagınnanpus şıgarıp yok boladı.-Men ekeldim, siz ayırıldınız – deydi keripKart. Han, razılıgın bildirip, keripke bir tulık altınberedi. Kart onıp-ösip yasaydı. Sol künnen beri yeryüzinde Azrayıldın iyisi de sezilmeydi.AZRAİL HAKKINDAÇok çok eski zamanlarda, keçi şişen zamanda, taştan su çıktığı zamanda, bir günlük yola gidildiği vakit, yedi günlük aş getirilen bir zamanda, hanın biri Azrail’i öldürerek, ecelin olmadığı bir gün doğurmak ister. “Azrail’i yakalayana bir tulum altın vereceğim” der han.Bir garip, hana gelerek,”Ben Azrail’i yakalarım. Yalnız beş yıl zamanveriniz” der.Han, ihtiyara bir tulum altın verir. Adam, evlibarklı olur. Balalarının hayatı çok iyi olur. Aylardan bir gün kendisine tanınan süre dolar. Garip adam ailesi ile helalleşerek,”Baş benden, kılıç handan ” diyerek yola çıkar.Yolda üstü başı yırtık pırtık olan bir benzeri ilekarşılaşır. Halden ahvalden konuşurlar.”Ben beş yıl Azrail’in sayesinde rahatça yaşadım.Şimdi hanın vereceği ceza için gidiyorum ” der adam.Garip adamı cezaya çarptırmak için han vezirlerine buyruk verir.”Damgacına as ” der buruşuk yüzlü olan.”Ateşte yak” der şaşı gözlü olan.”Affedip bırak” der ay yüzlü olan.Adamın bir benzeri vezirlere”Bu üç surettegördüklerinizi yorumlasanız ya” diyerek ağzından ateş, kulağından duman çıkarıp yok olur.”Ben Azrail’i alıp geldim, siz anladınız.”der garipadam. Han, razı olduğunu bildirerek,Garibe bir tulumaltın verir. İhtiyar, mutlu bir şekilde yaşar. O gündenberi yeryüzünde Azrail’in kokusu bile duyulmaz.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer Paylaşımlar

şiir

SÜYEMENRaşit Aşki Özkırım Canık betli, az mıyık,Közcükleri bek kımık,Manlayı ken,…